63085 Hotel Plaza, Hanioti, Kassandra, Halkidiki
Tel.: +302374051264
Follow Us
Ξενοδοχείο Plaza, Χανιώτη, Κασσάνδρα, Χαλκιδική

Hanioti (Chaniotis) Halkidiki

Greek
English

Πληροφορίες για την Χανιώτη


   Ο Χανιώτης (ή η Χανιώτη) βρίσκεται στα ανατολικά της χερσονήσου της Κασσάνδρας. Σύμφωνα με την παράδοση, η ονομασία του χωριού οφείλεται στον πρώτο κάτοικο, ο οποίος εγκαταστάθηκε στα νότια του σημερινού οικισμού (Παλιό Χωριό). Αυτός φέρεται να ήταν από τα Χανιά και για το λόγο αυτό ο οικισμός έλαβε το όνομα Χανιώτης. Κατ' άλλη εκδοχή η περιοχή οφείλει το όνομά της σε έναν Χανιώτη, δηλαδή χανιτζή που διατηρούσε ένα χάνι (πανδοχείο) στην περιοχή. Έτσι η περιοχή λεγόταν του Χανιώτη. Το χωριό μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση το 1936, μετά τον καταστρεπτικό σεισμό της Ιερισσού, το 1930, μετά από ενέργειες του τότε δασκάλου Βρατσικίδη Κωνσταντίνου. Η περιοχή είναι γεμάτη από πηγές και πλούσια βλάστηση. Φτάνοντας o επισκέπτης στη Χανιώτη, αιχμαλωτίζεται αμέσως από αυτόν τον μικρό γραφικό παράδεισο, ο οποίος έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να ικανοποιεί και τους πλέον απαιτητικούς και εγγυάται ξεκούραστη και αλησμόνητη διαμονή.
   Η πανέμορφη παραλία της Χανιώτης (ή του Χανιώτη) αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο. Το χωριό έχει το μεγάλο και απαράμιλλο σε ομορφιά παραλιακό πάρκο και πολλά άλλα μικρά πάρκα, γραφικές πλατείες και ψηλά αιωνόβια δέντρα. Διαθέτει επίσης ωραία ρυμοτόμηση και πολλά παρκινγκ. Ο επισκέπτης μπορεί να βρει εστιατόρια, ταβέρνες, ξενοδοχεία, καταλύματα και γενικότερη υποδομή. Στη Χανιώτη υπάρχουν δεκάδες εναλλακτικές προτάσεις για διασκέδαση καθ' όλη τη διάρκεια της μέρας και της νύχτας.
Πριν το 1950 η Χανιώτη διοικητικά ανήκε στο Πευκοχώρι. Από κει εκλεγόταν πρόεδρος, ο οποίος είχε αρμοδιότητες και στη Χανιώτη. Οι κάτοικοι πήγαιναν στο Πευκοχώρι και ψήφιζαν. Το 1950 ιδρύθηκε χωριστή κοινότητα Χανιώτης, που στεγάστηκε στο σπίτι του Κυρίτζη, κοντά στην παραλία.
Η σημερινή κεντρική εκκλησία του χωριού που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο βρίσκεται κοντά στην παραλία. Αρχικά, όταν πρωτοκτίστηκε ήταν ξύλινη. Αργότερα την έκτισαν πέτρινη και τη μεγάλωσαν.
Ο πατήρ Βασίλειος Καϊμάκης ήταν θεολόγος και ένας από τους μεγαλύτερους “πνευματικούς”. Η μητέρα του καταγόταν από τη Χανιώτη και είχε σπίτι εδώ. Τα καλοκαίρια ερχόταν και έμενε για λίγο καιρό. Λειτουργούσε πότε στο ναό του χωριού μας, στον Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο, πότε στο παρεκκλήσι που βρίσκεται στο προαύλιο του σπιτιού του. Το σπίτι του είναι κτισμένο στη θέση Αμμούδες, στην παραλία, λίγο έξω από το χωριό. Το παρεκκλήσι είναι αφιερωμένο στις Άγιες Μυροφόρες και το έκτισε στη μνήμη της μητέρας του. Εκεί πίσω από το ιερό, βρίσκεται σήμερα και ο τάφος του.


Περίπατοι στην Ιστορία της Χανιώτης

  
   Χανιώτη (ή, επισημότερα, ό Χανιώτης) ήταν το μικρότερο χωριό της Κασσάνδρας, γι' αυτό και οι σχετικές ιστορικές μαρτυρίες, πού έχουμε, είναι λίγες, σύντομες και όψιμες.
Στην «Αυτοσχέδιον περιγραφήν της Χαλκιδικής Χερσονήσου», την οποίαν δημοσίευσε ό παλαιός γραμματεύς της Μητροπόλεως Κασσάνδρειας Νικόλαος Χρυσανθίδης, το 1869, η αναφορά στη Χανιώτη είναι πολύ σύντομη: «Το μικρότερο της Χερσονήσου Παλλήνης χωρίον είναι το παρόν χωρίον, εξ επτά μόλις συγκείμενων οικιών, έχον άμα και μικράν τινά Εκκλησία».
Στην περιγραφή της Χαλκιδικής την οποίαν δημοσίευσε, το 1887, ο ταγματάρχης Νικ. Σχινάς, αναφέρεται: «Χωρίον Χανιώτη, κείμενο εις το βάθος κοιλάδας και έχον 20 οικογενείας μελισσοτρόφων και γεωργών, εκκλησία και βρύσες». Σε αδημοσίευτο κώδικα του 1903, στον όποιον περιγράφεται η εκκλησιαστική και εκπαιδευτική κατάσταση της νοτίου Χαλκιδικής, η αναφορά στην Χανιώτη περιορίζεται μόνον στην φράση: «Χανιώτη - εκκλησία ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος».

   Στην αδημοσίευτη περιγραφή της Χαλκιδικής «από υγειονομικής απόψεως», την οποίαν συνέγραψε, το 1914, ο εκ Πολυγύρου «νομίατρος» Θεσσαλονίκης και ποιητής Γεώργιος Παπανικολάου, η αναφορά στην Χανιώτη είναι η μικρότερη : «Χανιώτη : μικρόν χωρίον εξ 24 οικιών, κείμενο εντός δάσους. Η ύδρευση αυτού γίνεται εκ μιας ανοικτής πηγής ακαθάρτου και βριθούσης μιασμάτων, ένεκα τού οποίου παρατηρείται κατά καιρούς ενταύθα επιδημία κοιλιακού τύφου».
Με την εγκατάλειψη του χωριού και την μετακίνηση του στην σημερινή παραλιακή θέση του, σταμάτησε κάθε φροντίδα για τον παλαιόν ενοριακό ναό του Χρυσοστόμου (μέσα 19ου αιώνος), ο οποίος το 1974, ήταν ένα θλιβερό ερείπιο, με γκρεμισμένη στέγη και μισογκρεμισμένες τοιχοποιίες. Στον ναό αυτόν υπήρχαν ενσωματωμένα μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη παλαιοχριστιανικού ναού, προφανώς προερχόμενα από κάποιο άγνωστο μνημείο της εγγύς περιοχής.

Οι εικόνες του μεταφέρθηκαν στον ναό του νέου χωριού και αποτελούν το μοναδικό σαφές υλικό τεκμήριο της ιστορικής συνέχειας της Χανιώτης και πρόκειται για τις εικόνες του Παντοκράτορος, της Ελεούσας, του Προδρόμου, του Άγιου Γεωργίου και του Χρυσοστόμου, έργα του 1870, του καλού ζωγράφου Ιωάννου Παπαθαλασσίου από την Γαλάτιστα. Ο Χρυσόστομος του προσκυνηταρίου είναι έργο του ίδιου ζωγράφου, αλλά κατασκευάσθηκε το «1850 κατά Φεβρουάριο». Από τα υπόλοιπα κειμήλια του ναού, ενδιαφέρον παρουσιάζει το βιβλίο «Παρακλητική», έκδοση Νικολάου Σάρου, στην Βενετία, το 1688.
Ο σημαντικότερος αρχαιολογικός χώρος στην θέση του νέου χωριού βρίσκεται εκεί όπου το προσκυνητάριο της Παναγίας, αμέσως νοτίως της διασταυρώσεως της κυρίας εισόδου προς το χωριό. Εκεί διακρίνεται ή θέση παλαιοχριστιανικής βασιλικής, πάνω στην όποια είναι φυτρωμένα υπέργηρα ελαιόδεντρα και η ισχυρή περίφραξη παρακείμενης εξοχικής κατοικίας. Πολλά αρχιτεκτονικά μέλη της βασιλικής είναι διάσπαρτα μέσα στο χωριό.


Οι ναΐσκοι της Χανιώτης
ΑΦΗΓΗΣΗ :
Πέτρος Ιωαννιδης - Δάσκαλος και ιερέας (2000)


   Έχουμε πρώτα-πρώτα το εκκλησάκι των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Βρίσκεται λίγο πιο πέρα από το παλιό χωριό της Χανιώτης. Πρέπει να χτίστηκε πριν από εβδομήντα και παραπάνω χρόνια. Στο ναό όπου ιερουργώ, είχα τον παλιό μου επίτροπο, τον Μιχάλη Τσιμπούκα που έχει πεθάνει τώρα. Αυτός μου έλεγε ότι το εκκλησάκι αυτό το είχαν κτίσει οι γονείς του. Άρα λοιπόν είναι αρκετά παλιό, πάνω από εβδομήντα ετών. Στο πανηγύρι που γινόταν κάθε χρόνο την ημέρα των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, οι τσομπάνηδες της περιοχής που ήταν Βλάχοι, έβραζαν γάλα σε μεγάλες καρδάρες και το μοίραζαν δωρεάν στους πανηγυριστές.
Το άλλο εκκλησάκι, του Αγίου Γεωργίου, βρίσκεται στην περιοχή της παλιάς Χανιώτης, σε απόσταση δύο χιλιομέτρων περίπου από εδώ. Κτίστηκε πριν από εικοσιπέντε-τριάντα χρόνια, επί των ημερών μου. Εγώ χειροτονήθηκα το 1971, τον Οκτώβριο. Δεν είμαι ντόπιος και δεν τους ήξερα τους ενορίτες μου. Σιγά-σιγά τους γνώρισα. Μέσα σ’ αυτούς ήταν και κάποιοι γέροντες, οι οποίοι είχαν γεννηθεί και είχαν ζήσει στο παλιό χωριό, πάνω στο βουνό. Τους ζήτησα να με πάνε να δω το μέρος. Κάποιος από τους επιτρόπους με πήρε και με πήγε. Είδα την τοποθεσία, ήταν πολύ ωραία και σώζονταν μερικά ερείπια, θεμέλια του παλιού ναού, του Ιωάννη Χρυσοστόμου. Πήγα μετά, βρήκα τους γέροντες εκείνους και τους είπα: «Εγώ σας γνώρισα, έρχεστε τακτικά στην εκκλησία. Δεν κάνουμε κάτι για το παλιό χωριό;» «Σαν τι;» «Να, εσείς βλέπω έχετε κάποια νοσταλγία για κείνο το μέρος, εκεί πρωτοπερπατήσατε, εκεί ζήσατε, εκεί περάσατε τα περισσότερα χρόνια σας, εκεί είναι ο πόνος σας, εκεί η χαρά σας. Ε, καλό είναι να χτίσουμε ένα εκκλησάκι εκεί πέρα.
Όσο για τη μεταφορά του χωριού εδώ, ο παλιός ιερέας του χωριού, ο πατήρ Αργύριος Ραμανδάνης, πατέρας του σημερινού δημάρχου Ιωάννη Ραμανδάνη, μου αφηγούνταν πως λόγω του μεγάλου σεισμού το 1936 το μέρος εκεί στο παλιό χωριό έπαθε καθίζηση και το κράτος μετέφερε τους κατοίκους και τους εγκατέστησε εδώ, κοντά στη θάλασσα.
Λοιπόν, εγώ σκέφτηκα και λέγω στους γέροντες που ζούσανε τότε: «Δεν αποφασίζουμε να κτίσουμε αυτό το εκκλησάκι που σας έλεγα;» Ναι, αλλά ήταν δύσκολο, γιατί δεν υπήρχε νερό. Υπήρχε βέβαια εκεί σ’ ένα χωράφι ένα πηγάδι, αλλά το νερό ήταν πολύ λίγο. Δεν υπήρχε και δρόμος. Ήταν ένα καλντερίμι μονάχα, από κει θα μπορούσαν να ανεβαίνουν τα τρακτέρ, αλλά θα δυσκολεύονταν. Τέλος πάντων, εγώ επέμενα. Έλεγα, θα τα καταφέρουμε, ήμουνα και νέος τότε, είχα δυνάμεις. Έπρεπε να βρω νέους ανθρώπους. Αυτοί όμως δεν έρχονταν στην εκκλησία. Πήγα κι εγώ μια μέρα στο καφενείο και βρήκα κάτι παλικάρια. Τους λέγω: «Παιδιά, ξέρετε, οι παππούδες θέλουν να κτίσουμε πάνω στο παλιό χωριό ένα εκκλησάκι για τον Άγιο Γεώργιο. Τι λέτε, μπορείτε να βοηθήσετε;» Μου λένε: «Παπά, είναι δύσκολο, πώς θα ανεβάσουμε τα υλικά και το νερό εκεί πάνω;» «Ε, τρακτέρ έχετε. Λίγη προσπάθεια χρειάζεται.»

Έτσι έγινε το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου. Ο κόσμος όταν το είδαν, χάρηκαν. Ήταν πολύ ωραίο. Την πρώτη χρονιά που το λειτουργήσαμε έγινε πανηγύρι. Σφάχτηκαν κατσικάκια, προσφέρθηκαν διάφορα φαγητά. Ιδρύθηκε και ένας πολιτιστικός σύλλογος που κάθε χρόνο φρόντιζε να κάνει μια λαχειοφόρο αγορά. Έπαιρναν διάφορα πράγματα από τα μαγαζιά και τα κλήρωναν. Σιγά-σιγά το πανηγύρι αυτό του Αγίου Γεωργίου έγινε γνωστό και άρχισε να έρχεται κόσμος και από τα διπλανά χωριά, απ’ το Πολύχρονο, το Πευκοχώρι, από την Αγία Παρασκευή και από αλλού. Η γιορτή αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα και κάθε χρόνο μαζεύεται περισσότερος κόσμος. Τα πρώτα χρόνια μερικοί έρχονταν με τα ζώα και βάζανε πάνω στα σαμάρια πολύχρωμες καρπέτες.
Εγώ ιερουργώ σ’ αυτό το ναό του Ιωάννη του Χρυσοστόμου είκοσι εννέα χρόνια. Έχουμε δυο ψάλτες καλούς, το Χρίστο το Βρατζικίδη που κι ο πατέρας του ήταν ψάλτης από παλιά, και το Θωμά Κυρφόπουλο, που ήταν στην Αυστραλία και έψελνε κι εκεί, ξέρει και βυζαντινή μουσική.
Εμένα θα μου άρεσε να μην είχαμε μεγάφωνα στην εκκλησία, αλλά η εκκλησία είναι μεγάλη και ο κόσμος πολύς, ιδίως τα καλοκαίρια, και δε θα ακουγόμασταν χωρίς μεγάφωνα. Και μείς τα πρώτα χρόνια δεν είχαμε μεγάφωνα, τα καντήλια μας όλα ήταν με λαδάκι και πραγματικά υπήρχε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα. Ακόμα και τώρα εγώ διατηρώ το καντήλι που έχουμε πίσω από την αγία τράπεζα με λαδάκι.
Εγώ δεν πρόλαβα την πρώτη εκκλησία, την ξύλινη. Ο πατήρ Αργύριος την πρόλαβε. Ύστερα ο πατήρ Αργύριος με τους κατοίκους του χωριού κάνανε μια μικρή εκκλησία. Ήρθα εγώ εδώ πέρα, είδα ότι δε χωρούσε τον κόσμο.

Το 1977 με την εκκλησιαστική επιτροπή, στην οποία ήταν ο Κάσσανδρος Ζαφείρης, ο Κωνσταντίνος Βοεβόδας, ο Μιχάλης Τσιμπούκας και ο Αθανάσιος Καλούδης, ζητήσαμε άδεια από την Μητρόπολη να κτίσουμε καινούριο μεγαλύτερο ναό. Αλλά επειδή δε έφταναν τα χρήματα φτιάξαμε το ένα το τμήμα, τον πρόναο. Εργολάβος ήταν ο Γαρύφαλλος Κωνσταντινούδης από την Κρυοπηγή. Το υπόλοιπο τμήμα το κάναμε από το 1983 ως το 1987 με εργολάβο κάποιον Τριαντάφυλλο Λογοθέτη από τη Θεσσαλονίκη. Δηλαδή χρειάστηκε μια δεκαετία από 1977 ως το 1987 για να ολοκληρωθεί η κατασκευή του ναού.
Έχουμε και μερικές εικόνες από την πρώτη εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου της παλιάς Χανιώτης. Τις έχω φυλαγμένες μέσα στο ιερό του σημερινού ναού, για να τις προστατεύω και από τη φθορά, αλλά και από τυχόν κλέφτες. Είναι παλιές εικόνες, δε γνωρίζω πόσων χρόνων, και χρειάζονται συντήρηση. Θα προσπαθήσω να το κάνω και αυτό.


ΠΗΓΕΣ - ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ


ΒΑΣΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ - ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :
Ιωακείμ Παπάγγελλος
Οικονομολόγος-Αρχαιολόγος (10η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων)
Kασσάνδρα
Περιοδική Έκδοση Πολιτιστικού Συλλόγου Κασσανδρινών Θεσσαλονίκης

ΕΡΕΥΝΑ & ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ-ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ
Βαγγέλης Κατσαρίνης - Ηλεκτρονικός - Κατασκευαστής Ιστοσελίδων Διαδικτύου

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ (WEBSITE LINKS)


ΔΗΜΟΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ:http://www.kassandra.gr/
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΧΑΝΙΩΤΗΣ '' ΟΙ ΜΕΤΟΙΚΟΙ ''
https://www.facebook.com/oimetikoi/
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΔΩΜΑΤΙΩΝ & ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ ΧΑΝΙΩΤΗΣ
http://www.haniotiholidays.gr/
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΧΑΝΙΩΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
http://seppeha.blogspot.com/
S.I.E.D.D HANIOTIS ( ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΛΥΜΑΤΩΝ)
https://www.facebook.com/groups/358434677433/

Χάρτες-Καιρός-Χορηγοί Σελίδας

Google Maps

Weather

Hotel Plaza, Hanioti, Kassandra, Halkidiki
Plaza Hotel
63085 Hanioti, Halkidiki
Manager: Vratsikidis Konstantinos
Tel.: +302374051713
Mobile: +306932225550
e-mail:
© Sunspot Web Design 2020 ®